Wstęp
Emil Pawlik to postać, która na stałe wpisała się w historię Żywca oraz polskiego ruchu społecznego lat 80. XX wieku. Urodzony 29 grudnia 1951 roku w Krakowie, był inżynierem i działaczem Solidarności. Jego kariera zawodowa, a także aktywność społeczna, znacząco wpłynęły na życie lokalnej społeczności. W tym artykule przyjrzymy się bliżej życiorysowi Emila Pawlika, jego działalności w strukturach związkowych oraz roli, jaką odegrał jako burmistrz Żywca.
Wczesne lata i wykształcenie
Emil Pawlik swoje życie zawodowe rozpoczął od uzyskania dyplomu inżyniera. W 1975 roku ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. Jego edukacja w tej prestiżowej instytucji dała mu solidne podstawy do dalszej kariery zawodowej. Po ukończeniu studiów Emil podjął pracę jako nauczyciel w Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Żywcu, gdzie uczył przez trzy lata, od 1975 do 1978 roku. Ta pierwsza faza jego kariery zawodowej miała duże znaczenie dla jego późniejszej działalności społecznej.
Działalność w Solidarności
W 1978 roku Emil Pawlik rozpoczął pracę jako inżynier w Żywieckiej Fabryce Śrub „Śrubena”. To właśnie tam, w 1980 roku, stał się członkiem komitetu założycielskiego NSZZ „Solidarność”. Już w listopadzie tego samego roku objął funkcję sekretarza oraz członka Zarządu delegatury „S” w Żywcu. Jego zaangażowanie w działalność związkową miało kluczowe znaczenie dla lokalnego ruchu oporu przeciwko reżimowi komunistycznemu.
14 grudnia 1981 roku Emil Pawlik był współorganizatorem jednodniowego strajku, który miał na celu protest przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. Po ogłoszeniu stanu wojennego, Pawlik aktywnie uczestniczył w tworzeniu Tajnej Komisji Koordynacyjnej „S” Regionu Żywiec oraz redagował i kolportował podziemne pismo „Drzazga”. Jego działania były odważnym krokiem w obronie praw pracowniczych i wolności obywatelskich.
W sierpniu 1982 roku Emil został aresztowany za swoją działalność związkową, a w styczniu 1983 roku skazany na 1,5 roku więzienia. Po wyjściu na wolność w kwietniu tego samego roku miał trudności ze znalezieniem pracy i przez długi czas był zatrudniany dorywczo jako pracownik fizyczny. Jego historia jest przykładem wielu ludzi tamtej epoki, którzy musieli zmagać się z reperkusjami politycznymi związanymi z ich działaniami na rzecz wolności.
Powroty do życia publicznego
Po upadku komunizmu Emil Pawlik wrócił do aktywności politycznej i społecznej. W latach 1989-1990 był członkiem Komitetu Obywatelskiego „S” Ziemi Żywieckiej. Równocześnie pełnił funkcję dyrektora Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Produkcji Pomocniczej w Żywcu. To czas wielkich przemian dla Polski, a Pawlik był jedną z osób, które miały wpływ na kształtowanie nowej rzeczywistości po transformacji ustrojowej.
Burmistrz Żywca
W czerwcu 1990 roku Emil Pawlik został wybrany na pierwszego burmistrza Żywca po zmianach ustrojowych. Jego kadencja trwała od 8 czerwca 1990 roku do 30 czerwca 1992 roku. Mimo że został wybrany na czteroletnią kadencję, jego rządy były kontrowersyjne i zakończyły się przed czasem. Został odwołany przez Radę Miejską z powodu trzech głównych zarzutów: braku kompetencji, podawania nieprawdziwych informacji oraz poważnych zaniedbań w kwestiach gospodarczych.
Decyzja o jego odwołaniu była wynikiem tajnego głosowania, w którym 15 z 29 radnych głosowało za usunięciem go ze stanowiska. Kontrowersje wokół tego wydarzenia były ogromne; aż dziesięciu radnych złożyło rezygnację na znak protestu przeciwko decyzji Rady. Te wydarzenia pokazują trudności, z jakimi borykały się lokalne struktury samorządowe w okresie transformacji politycznej.
Późniejsza kariera i działalność społeczna
Po zakończeniu swojej kadencji jako burmistrz Emil Pawlik rozpoczął pracę w Grupie Żywiec SA. Od 2001 roku był członkiem Zarządu Międzyzakładowej Komisji Związkowej „Solidarność” Grupy Żywiec SA, co potwierdza jego ciągłe zaangażowanie w działalność związkową i społeczną. Pawlik stał się również znanym lokalnie biegaczem, co pokazuje jego zamiłowanie do sportu i aktywnego stylu życia.
Zakończenie
Emil Pawlik to postać o bogatej biografii, której życie zawodowe i społeczne zostało nierozerwalnie związane z historią Polski lat 80. i początku lat 90. XX wieku. Jako inżynier, działacz związkowy oraz burmistrz Żywca wpływał na kształtowanie lokalnej społeczności oraz jej życie polityczne. Jego historia pokazuje nie tylko trudności związane z walką o prawa obywatelskie, ale także odwagę i determinację ludzi walczących o lepsze jutro dla siebie i swoich rodzin. Pomimo kontrowersji związanych z jego kadencją burmistrza, Emil Pawlik pozostaje ważną postacią dla mieszkańców Żywca i symbolizuje ducha walki o wolność i godność społeczną.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).